Home

Net over de grens is Insel Hombroich al een kwart eeuw een bedevaartsoord voor kunstenaars en architecten. Stoere gemetselde paviljoens staan in het landschap. Grote delen van het landschap lijken woeste grond maar zijn in werkelijkheid een vernuftig ontwerp van landschapsarchitect Bernhard Korte. Ook de paviljoens hebben een dermate archetypische vorm dat ze nauwelijks ontworpen lijken. Ze zouden niet misstaan in het standaardwerk “Architecture without architects” van Bernhard Rudofsky.

En verdomd, ze blijken ontworpen door een beeldend kunstenaar. Erwin Heerich liet kubussen metselen uit grove bakstenen met dikke voegen. Ruwe paviljoens, van binnen strak gestuukt. Alles in een tijdloze pure vormentaal.

De architecten die zijn werk mochten voortzetten zijn niet de minste. Tadao Ando beet met zijn japanse betonarchitectuur de tanden al stuk. Alvaro Siza boog nederig en gebruikte dezelfde bakstenen. Toch verraadt het gebouw van Siza de vormwil die ligt vastgeklonken in de hand van de meester. Juist daarin toont Erwin Heerich zich de meerdere. Het blijft architektur ohne architekt.

Lees meer over Insel Hombroich op wikipedia
Lees meer over architecture without architects op brainpickings.org
Insel Hombroich op google maps

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s